DWA WARIANTY

( przyszłości polskiego tańca towarzyskiego )

Zbigniew Łowicki

Opracowanie techniczne: Daniel Nguyen

Ostatnie wydarzenia świata tańca towarzyskiego w Polsce skłoniły mnie do refleksji oraz do wyrażenia swej opinii na ten temat. Do refleksji skłonił mnie także mój skromny udział w tych wydarzeniach. Miałem okazję w imieniu serwisu Taniec Online przeprowadzić rozmowę z prezesem PTT Markiem Sienkiewiczem po „rewolucyjnych” zmianach personalnych w Prezydium Zarządu PTT. Miałem też okazję rozmawiać z Markiem Chojnackim na temat skuteczności pracy Zarządu i jako pierwszy poinformować na łamach serwisu o rewelacji roku, jaką jest decyzja dotycząca unieważnienia istnienia Polskiego Związku Tańca Sportowego. Od decyzji tej na pewno prezes Nowogórski odwoła się . Ma do tego prawo. Jak nauczyła nas historia ostatnich lat prezes ów skwapliwie korzystał z przysługujących mu uprawnień. Efekty takich działań nasze środowisko określiło jednoznacznie – „generałowie toczą wojny, giną szeregowcy (tancerze)” . To „zasługą” prezesa Nowogórskiego było publiczne odwołanie tytułów mistrzowskich przez Polską Telewizję w październiku ubiegłego roku. To efektem tych „gier” była niechęć Telewizji Polskiej do pokazywania imprez tanecznych. Innym efektem działań zacietrzewionych generałów była uchwała Zarządu Nr 34 (potocznie zwana „zaczerwienioną”). Jedno jest pewne. Na wojnie tej stracili przede wszystkim tancerze. Determinacja (albo ogromne zacietrzewienie?) i skuteczność działań Zarządu PTT doprowadziła do zakończenia bardzo nieprzyjemnego konfliktu z PZTS. Drzwi do ulokowania nas w strukturach sportowych zostały otwarte. Pomysły na „usportowienie” naszego środowiska pojawiały się już dawno. Jednym z nich miała być Narodowa Federacja Tańca. Okazała się niewypałem. O powodach upadku tej idei nawet nie warto mówić. Były błahe. A może były to tylko pozorne działania ( tak dla „zamydlenia oczu”). Z ust prezesa Sienkiewicza słyszeliśmy apel o rejestrację tanecznych klubów sportowych. Kluby miałyby zrzeszać się w Okręgowe Związki Sportowe, co z kolei dałoby możliwość stworzenia nowego związku (sportowego) o ogólnopolskim zakresie działania. Gdzie te kluby sportowe? Na Warmii ponoć już działa jakaś tego typu struktura. Inne regiony oczekują pewnie ujawnienia się kolejnych klubów sportowych. Może jestem zbyt niecierpliwy, ale to właśnie już dziś powinny wręcz „wybuchać”, wyrastać jak grzyby po deszczu nowe kluby, po to, aby zrzeszać się w nowym przyszłym związku sportowym. Można było się spodziewać, że Zarząd PTT przewidując zwycięstwo w sądowym sporze z PZTS poda publicznie wszystkie aspekty jak najszybszego przejścia do struktur sportowych. A tu cisza. Widzę dwa warianty zysku z faktu delegalizacji PZTS:

1. WARIANT PIERWSZY – święty spokój z panem Nowogórskim, nikt nie oprotestuje żadnej imprezy, PTT jako jedyny pełnoprawny reprezentant polskiego tańca w IDSF dalej robi swoje ( na starych zasadach). I nic się nie zmienia. Właściciele szkół tańca ( działalność wynikająca z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej) dalej „uprawiają swe poletka”. Dalej wyniki i poziom wyszkolenia par są wypadkową zasobności kieszeni rodziców, lub ich pomysłowości w zdobywaniu kasy, czy zdobywaniu przychylności sędziów (wywodzących się głównie spośród właścicieli szkół tańca). Chciałbym wierzyć, że taki wariant jest nierealnym „czarnym scenariuszem” naszej tanecznej przyszłości.

2. WARIANT DRUGI – działacze naszego środowiska wezmą do ręki Dziennik Urzędowy Nr 25 z 1966 roku i rzetelnie zapoznają się z dokumentem o nazwie „Ustawa o kulturze fizycznej” i przystąpią do jak najrychlejszych działań zmierzających do zarejestrowania nowego Polskiego Związku Sportowego. Artykuł 8 Ustawy mówi, że wystarczą trzy kluby sportowe do założenia „związku sportowego”. Prezes Sienkiewicz wspominał o liczbie około 50 klubów. W artykule 10 czytamy: „Polski związek sportowy może być utworzony jedynie za zezwoleniem Prezesa UKFiS, który zatwierdza statut związku oraz wszelkie jego zmiany”. Nie widzę problemu, skoro wyrażono zgodę na anulowanie wpisu dotyczącego PZTS, łatwo będzie uzyskać akceptację dla ujęcia w „sportowe ramy” kilkutysięcznej rzeszy tancerzy zorganizowanych w Polskim Towarzystwie Tanecznym, akceptowanym i uznawanym przez IDSF. Mam nadzieję, że projekt statutu nowego tanecznego związku sportowego jest gotowy i tylko czeka „aby ujrzeć światło dzienne”. Nie chciałbym zanudzać czytelników cytatami z Ustawy, ale te, które błyszczą na horyzoncie naszej przyszłości chcę przytoczyć:

- sport uprawiać mogą zawodnicy posiadający status zawodnika profesjonalnego albo amatora,

- zawodnikami posiadającymi status zawodnika profesjonalnego są osoby uprawiające sport na podstawie umowy o prace lub umowy cywilnoprawnej i otrzymujący za to wynagrodzenie,

- zawodnicy posiadający status amatora mogą otrzymywać stypendium sportowe. Okres pobierania stypendium zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu oraz przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym,

- stypendia sportowe dla członków kadry narodowej i olimpijskiej finansowane są ze środków budżetu państwa....itd.

- zawodnicy obowiązani są posiadać licencje, zezwalające na uprawianie określonych dyscyplin sportu,

- podstawowymi obowiązkami zawodnika jest w szczególności:

1) reprezentowanie kraju w międzynarodowych zawodach sportowych,

2) aktywny udział w procesie szkoleniowym i we współzawodnictwie sportowym,

3) poddawanie się obowiązkowym badaniom lekarskim,

Kluby sportowe z chwilą powołania zawodnika do kadry narodowej obowiązane są umożliwić mu uczestniczenie w jej przygotowaniach ...

Organy administracji rządowej zapewniają warunki, środki dla wyszkolenia sportowego oraz opiekę medyczną osobom należącym do kadry narodowej.....

Ile klubów tanecznych, czy szkół tańca dzisiaj może pochwalić się posiadaniem fachowej opieki medycznej, psychologicznej, ilu młodych tancerzy zaniechało uprawiania tańca z powodu uszkodzeń kręgosłupa czy nóg, ile klubów ubezpieczyło swoich członków, ile okręgów sfinansowało letnie szkolenia swych najlepszych tancerzy?

A teraz Rozdział 8 – „Kadry kultury fizycznej”;

„...zajęcia...mogą prowadzić osoby posiadające kwalifikacje zawodowe nauczyciela wychowania fizycznego lub uprawnienia w tym zakresie określone odrębnymi przepisami”,

„Kształcenie osób tych przez jednostki inne niż szkoły wyższe wymaga uzyskania zgody Prezesa UKFiS...”

( to mamy chyba „z głowy” dzięki staraniom Pana Antoniego Czyżyka)

Dalej jest mowa o innych kwalifikacjach, stopniach i tytułach zawodowych, stopniach trenerskich, specjalizacjach instruktorskich itp., jest też mowa o zwalczaniu dopingu, o zasadach bezpieczeństwa, o przysługujących sportowcom ubezpieczeniach.

Jeżeli wykluczymy „WARIANT PIERWSZY” to sukces polegający na wyeliminowaniu ze sceny sportowej Polskiego Związku Tańca Sportowego , kierowanego przez pana Ryszarda Nowogórskiego powinien stać się zaczynem do natychmiastowych działań. Mam nadzieję, że podobnie jak ja, cały nasz „polski taneczny światek” baczniej będziemy patrzeć na ręce naszych działaczy i oczekiwać na informacje o skutecznych działaniach zmierzających do przeobrażenia naszego środowiska w świat prawdziwego sportu. Nie wszystkie założenia Ustawy o kulturze fizycznej mogą być wygodne dla wszystkich działaczy naszego środowiska. Można też przyjąć WARIANT PIERWSZY, i nie narażać się na ogrom społecznej pracy, jakiej wymaga Związek Sportowy. Można przyjąć, że to żaden interes dla właściciela szkoły tańca. Może tak. Ale na pewno powstanie nowego związku sportowego jest ogromną szansą dla samych tancerzy. To ogromna szansa na pozyskanie życzliwości wielu instytucji i osób do wspólnych działań na rzecz naszej dyscypliny. To szansa na to, że idea sportowego tańca towarzyskiego będzie równorzędnie z innymi dyscyplinami sportu popularyzowana w mediach.

Mam nadzieję, że w naszym środowisku tanecznym nie zabraknie fachowców, którzy potrafią pogodzić interes własnego klubu, czy szkoły tańca z interesem tancerza-sportowca. Mam też nadzieję, że ujęcie naszej dyscypliny w prawne ramy obowiązujących ustaw zapobiegnie powstawaniu „małej polityki”. Polityki, która zaśmiecała nasze codzienne taneczne życie.

„Kultura fizyczna jest częścią kultury narodowej, chronionej przez prawo” – to już ostatni cytat z Ustawy o kulturze fizycznej.

Warszawa 2001-10-30
Zbigniew Łowicki (Izaak)
zodiak@szesnastka.com.pl